Vriend, vriendin en ander gespuis,
Wat deed ik van Santa Cruz tot in Puerto Iguazú ( waar ik op men zuster wacht)? Ik Kan jullie wel ´t een en´t ander vertellen...
In Santa Cruz bleef ik maar enkele dagen, maar dat was genoeg om de sfeer er op te snuiven en een `terroristische aanslag` mee te maken. Op het centrale plein riep de politie opeens dat we allemaal plat op de grond moesten gaan liggen, want er werd geschoten ! Na ongeveer dertig seconden doodangsten te hebben doorstaan werd het duidelijk dat het gewoon een studentenbetoging was waarin er piratten werden afgestoken. Die politie toch hé!
Van Santa Cruz nam ik een 20-urenbus richting Asunción in Paraguay. De busreis duurde wel 26 uur, omdat we om het kwartier werden gecontroleerd door de politie... En als de chauffeurs geen handje vol geld overhandigden werd alle bagage doorzocht, ook al was dat de vijfde keer op twee uur!
Maar geen gezeur, de panamerica afrijden is een plezier! met m´n hoofd uit het raam gaf ik mijn ogen de kost. Ik zag trossen vlinders in verschillende vrolijke klreuren. Vogels, groot en klein, bont en fraai. Een bloemenzee van bomen en struiken. het was de moeite!
Aangekomen in Asunción stapte ik een verschrikkelijk hostel binnen... Geen degoutante badkamers of ratten in mijn bed, het was de eigenaar... dat was een degoutante rat! Het was een egoistische Amerikaan, die dacht dat hij alles was. Ik ben er gelukkig maar een nacht gebleven.
In het centrum van Asunción liggen de favellas, waar ik door een jongetje van zeven werd aangeraden om andere oorden op te zoeken, want anders gingen ´de groten´ mijn rugzak komen stelen... deze goede raad gaf hij mij nadat ik hem ongeveer 20 eurocent had gegeven.
Van Asunción ging het naar Ciudad Del Este, een stadje dat op de grens met Argentinie en Brasilie ligt. Ook daar is het afgeraden op straat te komen na de inval van de duisternis. Ik moest dus een taxi nemen. Spijtig genoeg wist geen van de chauffeurs het goedkope hostel liggen, zelfs niet toen ik de wegbeschrijving had afgeprint. Uiteindelijk besliste er dan toch eentje om het erop te wagen en met mij op weg te gaan, maar niet voordat we bij de grenscontroleurs waren gaan vragen of zij misschien wisten waar dit misterieuze hostel zich bevond. Ik barste ongeveer van woede en het was al half één ´s nachts dus vroeg ik de taxichauffeur om mij gewoon naar Iguazú te brengen. Geen moeilijke opdracht denkt u... Toch wel! Want waar is de weg naar Argentinie? Kookend besliste ik dan maar om naar de Brasiliaanse kant van Iguazú te gaan, waar er volgens de taxichauffeur wel alleen maar fancy hotels waren.
Ik betaalde dus 30 euro voor een kamertje en trok de volgende dag door een stad vol met backpacker-hostels...
Terug naar Argentinie dacht ik! Ik sprong de bus op en vroeg aan de buschauffeur om te stoppen aan de grensovergang. Toen die mij vroeg om langzamer te spreken moest ik wel even lachen! Ík moest langzamer Spaans spreken... Natuurlijk was dat omdat ze in Brasilie Portugees spreken, maar dan nog.
En nu ben ik dus wachtende op mijn zusje, die hier elk moment met de trein kan aankomen!
Gust-Sim
Wat deed ik van Santa Cruz tot in Puerto Iguazú ( waar ik op men zuster wacht)? Ik Kan jullie wel ´t een en´t ander vertellen...
In Santa Cruz bleef ik maar enkele dagen, maar dat was genoeg om de sfeer er op te snuiven en een `terroristische aanslag` mee te maken. Op het centrale plein riep de politie opeens dat we allemaal plat op de grond moesten gaan liggen, want er werd geschoten ! Na ongeveer dertig seconden doodangsten te hebben doorstaan werd het duidelijk dat het gewoon een studentenbetoging was waarin er piratten werden afgestoken. Die politie toch hé!
Van Santa Cruz nam ik een 20-urenbus richting Asunción in Paraguay. De busreis duurde wel 26 uur, omdat we om het kwartier werden gecontroleerd door de politie... En als de chauffeurs geen handje vol geld overhandigden werd alle bagage doorzocht, ook al was dat de vijfde keer op twee uur!
Maar geen gezeur, de panamerica afrijden is een plezier! met m´n hoofd uit het raam gaf ik mijn ogen de kost. Ik zag trossen vlinders in verschillende vrolijke klreuren. Vogels, groot en klein, bont en fraai. Een bloemenzee van bomen en struiken. het was de moeite!
Aangekomen in Asunción stapte ik een verschrikkelijk hostel binnen... Geen degoutante badkamers of ratten in mijn bed, het was de eigenaar... dat was een degoutante rat! Het was een egoistische Amerikaan, die dacht dat hij alles was. Ik ben er gelukkig maar een nacht gebleven.
In het centrum van Asunción liggen de favellas, waar ik door een jongetje van zeven werd aangeraden om andere oorden op te zoeken, want anders gingen ´de groten´ mijn rugzak komen stelen... deze goede raad gaf hij mij nadat ik hem ongeveer 20 eurocent had gegeven.
Van Asunción ging het naar Ciudad Del Este, een stadje dat op de grens met Argentinie en Brasilie ligt. Ook daar is het afgeraden op straat te komen na de inval van de duisternis. Ik moest dus een taxi nemen. Spijtig genoeg wist geen van de chauffeurs het goedkope hostel liggen, zelfs niet toen ik de wegbeschrijving had afgeprint. Uiteindelijk besliste er dan toch eentje om het erop te wagen en met mij op weg te gaan, maar niet voordat we bij de grenscontroleurs waren gaan vragen of zij misschien wisten waar dit misterieuze hostel zich bevond. Ik barste ongeveer van woede en het was al half één ´s nachts dus vroeg ik de taxichauffeur om mij gewoon naar Iguazú te brengen. Geen moeilijke opdracht denkt u... Toch wel! Want waar is de weg naar Argentinie? Kookend besliste ik dan maar om naar de Brasiliaanse kant van Iguazú te gaan, waar er volgens de taxichauffeur wel alleen maar fancy hotels waren.
Ik betaalde dus 30 euro voor een kamertje en trok de volgende dag door een stad vol met backpacker-hostels...
Terug naar Argentinie dacht ik! Ik sprong de bus op en vroeg aan de buschauffeur om te stoppen aan de grensovergang. Toen die mij vroeg om langzamer te spreken moest ik wel even lachen! Ík moest langzamer Spaans spreken... Natuurlijk was dat omdat ze in Brasilie Portugees spreken, maar dan nog.
En nu ben ik dus wachtende op mijn zusje, die hier elk moment met de trein kan aankomen!
Gust-Sim
Tof verslagke!!! En wachtend op uw zusje.. hoe lief....
BeantwoordenVerwijderen