hola !
Na Puerto Madryn, waar ik spijtig genoeg geen walvissen of orka's heb kunnen spotten, reed m'n bus naar Córdoba. Op deze busreis won ik met de bingo een fles wijn! Córdoba is een gezellig stadje, waar het mij tof lijkt om te wonen (als Argentijn). Er zijn duizend kerken te spotten en wandelen is er een plezier.
Na twee dagen kreeg ik bezoek van Jean-Philippe. We bleven nog een nacht en hielden een bbq op het prachtig geschilderde dak van het hotel.
Normaal gezien splitsten onze wegen al de volgende dag, en zou ik naar BA gaan, maar waarom konnen we niet samen naar de zoutvlakten in Bolivie gaan? Oke, de volgende bus op tot aan de grens... En van aan de grens naar Uyuni zaten we op een boliviaanse bus... dat is een heel verschil en dus spoelden we de eerste schok door met een paar liters wijn! Wat achteraf niet zo'n goed idee was, omdat die bus pas om de zoveel uren stopte en mijn nieren te hard wilden werken.
In Uyuni gingen we 'op hotel' met dre Argentijnen en drie Engelse. Na twee avonden van kleine feesjes, trokken we met de Argentijnen de salar in. Onze jeep had zeven plaatsen en dus namen twee israelieten de overgebleven plaatsen in.
Drie dagen reden we door de mooiste landschappen die er bestaan... De eerste dag door de zoutvlakte, de tweede door de vallei der stenen en de derde door de gekleurde meren. We zagen de grootste zoutvlakte ter wereld, en het grootste rode meer ter wereld. En volgens mij ook nog alle flamingo's ter wereld... In de zoutvlakte maakten we de coolste foto's ooit, maar spijtig genoeg besliste ik gisteren in een roes van vaak ze allemaal te wissen...
Toen we de derde dag terug reden naar Uyuni, zagen we een jeep van een andere tour in de ravijn liggen. De chauffeur had de bocht duidelijk gemist en was zo'n 15 meter door de lucht gevogen en een paar meter lager terrechtgekomen. Twee dode Israelische en een dode chauffeur was het gevolg... een meisje is levend uit het wrak gekropen. Vier uur later kwamen we terug aan in Uyuni.
Jean en ik vertrokken nog dezelfde avond naar Sucre, waar we 's morgens aankwamen. Dezelfde avond splitste onze wegen wél en ik trok naar Santa Cruz, en Jean naar La Paz.
Tot zover de update.
mouchie mouchie
Gustavette !
Na Puerto Madryn, waar ik spijtig genoeg geen walvissen of orka's heb kunnen spotten, reed m'n bus naar Córdoba. Op deze busreis won ik met de bingo een fles wijn! Córdoba is een gezellig stadje, waar het mij tof lijkt om te wonen (als Argentijn). Er zijn duizend kerken te spotten en wandelen is er een plezier.
Na twee dagen kreeg ik bezoek van Jean-Philippe. We bleven nog een nacht en hielden een bbq op het prachtig geschilderde dak van het hotel.
Normaal gezien splitsten onze wegen al de volgende dag, en zou ik naar BA gaan, maar waarom konnen we niet samen naar de zoutvlakten in Bolivie gaan? Oke, de volgende bus op tot aan de grens... En van aan de grens naar Uyuni zaten we op een boliviaanse bus... dat is een heel verschil en dus spoelden we de eerste schok door met een paar liters wijn! Wat achteraf niet zo'n goed idee was, omdat die bus pas om de zoveel uren stopte en mijn nieren te hard wilden werken.
In Uyuni gingen we 'op hotel' met dre Argentijnen en drie Engelse. Na twee avonden van kleine feesjes, trokken we met de Argentijnen de salar in. Onze jeep had zeven plaatsen en dus namen twee israelieten de overgebleven plaatsen in.
Drie dagen reden we door de mooiste landschappen die er bestaan... De eerste dag door de zoutvlakte, de tweede door de vallei der stenen en de derde door de gekleurde meren. We zagen de grootste zoutvlakte ter wereld, en het grootste rode meer ter wereld. En volgens mij ook nog alle flamingo's ter wereld... In de zoutvlakte maakten we de coolste foto's ooit, maar spijtig genoeg besliste ik gisteren in een roes van vaak ze allemaal te wissen...
Toen we de derde dag terug reden naar Uyuni, zagen we een jeep van een andere tour in de ravijn liggen. De chauffeur had de bocht duidelijk gemist en was zo'n 15 meter door de lucht gevogen en een paar meter lager terrechtgekomen. Twee dode Israelische en een dode chauffeur was het gevolg... een meisje is levend uit het wrak gekropen. Vier uur later kwamen we terug aan in Uyuni.
Jean en ik vertrokken nog dezelfde avond naar Sucre, waar we 's morgens aankwamen. Dezelfde avond splitste onze wegen wél en ik trok naar Santa Cruz, en Jean naar La Paz.
Tot zover de update.
mouchie mouchie
Gustavette !
OK GS... altijd de juiste jeep pakken, hé!!!
BeantwoordenVerwijderen