Besten,
net zijn we vuil en moe, maar voldaan teruggekeerd van onze kamelensafari. Drie dagen waren we onderweg met onze lelijke en bultige vrienden samen met onze kamelengids en een Oostenrijker. Het duurde niet lang voordat we ondervonden dat kameelrijden nogal pijnlijk is voor ongetrainde billetjes en beenspieren. Maar in de avond werden we beloond met een prachtige sterrenhemel in het midden van de woestijn en een hele nacht geregeld een bezoek van een mestkever of ander insect.
Onze gids heeft echter een probleem en wie weet heeft iemand van jullie een prachtoplossing waar wij niet konden opkomen... Tien jaar (sinds zijn achttiende) heeft hij 28 dagen per maand gewerkt voor een maandloon van omgerekend iets meer dan 30 euro. Hij moest heel de tijd bij zijn baas overnachten en kreeg zijn familie en vijf kinderen enkel twee dagen per jaar te zien. Nu hebben er recent twee Engelse toeristen 830 euro geschonken om kamelen te kopen, zodat hij zijn eigen safari's kon beginnen, meer kon verdienen en zijn familie meer kon zien.
Omdat de 830 euro ongeveer de helft was van wat hij nodig had om drie kamelen te kopen (het minimum voor een safari te kunnen organiseren) ging hij de andere helft lenen. De intrest was ongeveer 20 procent en hij moest het zien terug te betalen binnen de zeven maanden. We zijn nu twee maanden verder en het ziet er niet zo goed uit voor Ismail. Hij ging er namelijk van uit dat ze hem dagelijks zouden inhuren voor een safari, maar de safari-organisatoren zijn niet opgezet met onafhankelijke concurrentie. Zij laten toeristen evenveel betalen als hun werknemers verdienen in een maand. Enkel als ze echt teveel toeristen hebben voor de kamelen die ze hebben, schakelen ze hem en zijn drie kamelen in.
Nu zijn er daarnaast nog enkele problemen : Ismail kan zelf geen klanten gaan ronselen in de stad, omdat de hotelbazen die de safari's controleren hem zullen verjagen en hem dat zullen afleren met wat hij zelf een 'stickmassage' noemt. Omdat hij van een klein dorpje komt kan hij niet lezen of schrijven, een groot nadeel.
We hebben enkel zijn telefoonnummer en willen hem graag aan klanten helpen, zodat hij zijn drie kamelen kan houden, maar hij is erg bang voor zijn machtige concurrentie.
Dus, als iemand een idee heeft, laat ons iets weten!
verbrande groetjes
donderdag 28 oktober 2010
maandag 25 oktober 2010
dromedaris
lieverds,
Op speciaal verzoek nog een snelle update. Deze morgen stapten we op de bus richting jaisalmer, een stad gebouwd binnen de muren van een zandkasteelfort. Toen we in de bus opmerkten dat onze zetel kapot was en constant naar achteren schoof, zei de indische jongen van de busmaatschappij enkel : 'dit is India'. Een Australische jongen kreeg een zetel die helemaal op het laagst stond, zodat hij er praktisch in moest liggen en hierop zei de jongen : 'alle zetels kosten evenveel, misschien gaan we na deze rit naar de garage, we weten het nog niet' haha zeer typisch
Morgen gaan we op safari voor drie dagen en twee nachten op dromedarissen. We houden jullie op de hoogte van zodra we terug zijn! Dan zullen we ook tijd hebben om een kaartje (zoals gevraagd) up te loaden, want nu gaat het cybercafe bijna sluiten.
de groeten
Op speciaal verzoek nog een snelle update. Deze morgen stapten we op de bus richting jaisalmer, een stad gebouwd binnen de muren van een zandkasteelfort. Toen we in de bus opmerkten dat onze zetel kapot was en constant naar achteren schoof, zei de indische jongen van de busmaatschappij enkel : 'dit is India'. Een Australische jongen kreeg een zetel die helemaal op het laagst stond, zodat hij er praktisch in moest liggen en hierop zei de jongen : 'alle zetels kosten evenveel, misschien gaan we na deze rit naar de garage, we weten het nog niet' haha zeer typisch
Morgen gaan we op safari voor drie dagen en twee nachten op dromedarissen. We houden jullie op de hoogte van zodra we terug zijn! Dan zullen we ook tijd hebben om een kaartje (zoals gevraagd) up te loaden, want nu gaat het cybercafe bijna sluiten.
de groeten
zaterdag 23 oktober 2010
Na rozeschijn komt er blauwe !!
Beste bloggers,
In jaipur hebben we vier nachten bij the king of flowers geslapen. Jawel we hebben nog eens aan couchsurfing gedaan! Pushpendra (letterlijk koning van de bloemen) is een Indier van 23 die bij zijn zeer vriendelijke familie woont. Hun huis staat in het prachtige dorp Amer. Waar we de eerste dag het paleis, het fort en één van de 365 tempels bezochten. De volgende dagen probeerden we den toerist uit te hangen in Jaipur, maar het is nu wel duidelijk dat wij daar echt niet goed in zijn... we zagen alleen hawa mahal vanbinnen en het city palace van voor de gate.
Toen we 's avonds met een andere couchsurfster werden geconfronteerd in huize pushpendra, schrokken we even... Maar Anna was een zeer lieve, gekke Zweedse.
Anna werd donderdag 45 jaar en we besloten applecrumble te maken voor het gezin en voor Anna. Samen met Anna gingen we naar Jaipur (de nouveau) en we zochten het postkantoor en een supermarkt! We sprokkelden alle ingrediënten bij elkaar en kwamen er pas later die avond achter dat het niet echt allemaal zo'n juiste ingrediënten waren... Toch maakten we die avond een heerlijke applecrumble! Die mening deelden we spijtig genoeg niet allemaal... maar toch werd het gebaar geapprecieerd !
Vrijdag namen we de trein naar Jodhpur, maar niet voor eerst een duik te nemen in het plaatselijk zwembad.
Johdpur is veel duidelijker blauw, dan Jaipur roze was... Want in Jaipur waren vooral de grote straten roze, maar de huizen in de zijstraten helemaal niet! Spijtige zaak vonden wij, maar wat kunnen wij hieraan veranderen? Gelukkig is het hier anders... hier van op ons dak-restaurant zien we een prachtige blauwe gloed over de stad. We zitten waarschijnlijk nog een dag hier, en dan vertrekken we naar Jaisalmer!
Doei thuisblijvers
In jaipur hebben we vier nachten bij the king of flowers geslapen. Jawel we hebben nog eens aan couchsurfing gedaan! Pushpendra (letterlijk koning van de bloemen) is een Indier van 23 die bij zijn zeer vriendelijke familie woont. Hun huis staat in het prachtige dorp Amer. Waar we de eerste dag het paleis, het fort en één van de 365 tempels bezochten. De volgende dagen probeerden we den toerist uit te hangen in Jaipur, maar het is nu wel duidelijk dat wij daar echt niet goed in zijn... we zagen alleen hawa mahal vanbinnen en het city palace van voor de gate.
Toen we 's avonds met een andere couchsurfster werden geconfronteerd in huize pushpendra, schrokken we even... Maar Anna was een zeer lieve, gekke Zweedse.
Anna werd donderdag 45 jaar en we besloten applecrumble te maken voor het gezin en voor Anna. Samen met Anna gingen we naar Jaipur (de nouveau) en we zochten het postkantoor en een supermarkt! We sprokkelden alle ingrediënten bij elkaar en kwamen er pas later die avond achter dat het niet echt allemaal zo'n juiste ingrediënten waren... Toch maakten we die avond een heerlijke applecrumble! Die mening deelden we spijtig genoeg niet allemaal... maar toch werd het gebaar geapprecieerd !
Vrijdag namen we de trein naar Jodhpur, maar niet voor eerst een duik te nemen in het plaatselijk zwembad.
Johdpur is veel duidelijker blauw, dan Jaipur roze was... Want in Jaipur waren vooral de grote straten roze, maar de huizen in de zijstraten helemaal niet! Spijtige zaak vonden wij, maar wat kunnen wij hieraan veranderen? Gelukkig is het hier anders... hier van op ons dak-restaurant zien we een prachtige blauwe gloed over de stad. We zitten waarschijnlijk nog een dag hier, en dan vertrekken we naar Jaisalmer!
Doei thuisblijvers
zondag 17 oktober 2010
Jodelen in de vallei !
jodeliedodaa !
Om jullie up to date te houden, volgt wat volgt!
Onze laatste avond in Goa hebben we toch nog een plaatselijke disco kunnen bedansen! Gelukkig waren we niet alleen daar... onze Engelse vriend Bepin was er natuurlijk ook, en voor de rest zat het kot matig gevuld met gekken (zoals gezinnen die hun kleine kinderen maar meenemen naar de disco).
Toen we de trein naar Delhi namen hadden we maar 1 missie voor de 14de : de slotshow van de commonwealth-games live meemaken! Omdat we deze missie deelden met Mike Sam Rogers, die we op de trein leerden kennen, probeerden we een ticket vast te krijgen. Na een halve dag rond het stadium te wandelen is het wel zeer duidelijk dat alles uitverkocht is, en dat we met geen enkele uitvlucht binnen geraken! We kijken de show dan maar op tv bij onze couch-host. (Mike Sam hebben we hier gelukkig al af kunnen schudden...)
Delhi is opvallend proper, er zijn geen bedelaars en geen koeien op de straat... dank u Commonwealthgames !Vrijdag en donderdag proberen we Delhi. Na de eerste dag blijkt dat wij niet echt goede toeristen zijn, want we hebben op een dag exact 1 monument volledig gezien... Het rode fort gaan we niet binnen, want die gekke indiers vragen ons een 25 keer hogere inkomprijs dan de locals! Voor 1 westerling kunnen er dus 25 Indiers het monument bezoeken! Daar doen wij niet aan mee !
Vrijdag doen we nog een toertje door Delhi en sluiten onze dag af met een festival voor het rode fort. Het blijkt fruitvrijdag te zijn en dus is er veel fruit te koop...
We nemen de trein naar Agra om zeven uur 's morgens en dus moeten we om VIJF uur opstaan om in de riksja naar het station te rijden. Na drie uur kunnen we van een ander festival genieten! Een hindoe-festival, het festival van de kleur... mobiel gemaakte boxen worden over de straten geduwd en produceren enorm luide lokale muziek. De locals dansen erop los en gooien met kleurpoeder!
We eten hier met zicht op de Taj Mahal ! Het bezoek kostte misschien 75 keer zoveel voor ons dan voor een Indier, het was de moeite waard! Een aanrader...
Morgen richting jaipur...
Nog even een korte beschrijving van hoe we tegen de Indiers aankijken op dit moment : We zijn het eens dat (de meesten) hier gewoon echt minder beschaafd zijn! Boeren is hier normaal, rochelen en spuwen ook... Beleefd wachten in een rij tot het hun beurt is kunnen ze hier ook niet en dat is ongeveer het meest irritante wat er is als er een rij staat van 50 meter...
Voor ons is het dan ook moeilijk om beschaafd te blijven, bijvoorbeeld als mensen blijven en blijven vragen om hun geld te geven. Of om een riksja (taxi tje op drie wielen) te nemen. We proberen dus vriendelijk te blijven, al is dat soms zeeer moeilijk.
saloew
ps : tussen fruitvrijdag, een dag waarop ze dus veel fruit verkochten en het kleurenfestival op zondag in Agra is er nog een dag die Justin even uit het oog was verloren, gisteren is dan ook al zo lang geleden!
Op zaterdag namen we de metro (Dehli's properste en nieuwste, meest optijdste en gezelligste vervoersmiddel, ooh en goedkoop ook) naar Qutub Minar, volgens de plaatselijke informatie de oudste moskee ter wereld. We waren er, zoals overal, een grotere attractie dan het monument zelf en Indiers komen ons in grote getalen vragen of ze bij ons op de foto mogen. Daar doen wij aan mee! We zeggen ook heel lief elke dag een miljoen keer "Hello, from Belgium" en geven handjes aan diegenen die dat wensen.
Voor de lotustempel waren we helaas te laat en die hebben we slechts van de buitenkant kunnen bekijken.
Om jullie up to date te houden, volgt wat volgt!
Onze laatste avond in Goa hebben we toch nog een plaatselijke disco kunnen bedansen! Gelukkig waren we niet alleen daar... onze Engelse vriend Bepin was er natuurlijk ook, en voor de rest zat het kot matig gevuld met gekken (zoals gezinnen die hun kleine kinderen maar meenemen naar de disco).
Toen we de trein naar Delhi namen hadden we maar 1 missie voor de 14de : de slotshow van de commonwealth-games live meemaken! Omdat we deze missie deelden met Mike Sam Rogers, die we op de trein leerden kennen, probeerden we een ticket vast te krijgen. Na een halve dag rond het stadium te wandelen is het wel zeer duidelijk dat alles uitverkocht is, en dat we met geen enkele uitvlucht binnen geraken! We kijken de show dan maar op tv bij onze couch-host. (Mike Sam hebben we hier gelukkig al af kunnen schudden...)
Delhi is opvallend proper, er zijn geen bedelaars en geen koeien op de straat... dank u Commonwealthgames !Vrijdag en donderdag proberen we Delhi. Na de eerste dag blijkt dat wij niet echt goede toeristen zijn, want we hebben op een dag exact 1 monument volledig gezien... Het rode fort gaan we niet binnen, want die gekke indiers vragen ons een 25 keer hogere inkomprijs dan de locals! Voor 1 westerling kunnen er dus 25 Indiers het monument bezoeken! Daar doen wij niet aan mee !
Vrijdag doen we nog een toertje door Delhi en sluiten onze dag af met een festival voor het rode fort. Het blijkt fruitvrijdag te zijn en dus is er veel fruit te koop...
We nemen de trein naar Agra om zeven uur 's morgens en dus moeten we om VIJF uur opstaan om in de riksja naar het station te rijden. Na drie uur kunnen we van een ander festival genieten! Een hindoe-festival, het festival van de kleur... mobiel gemaakte boxen worden over de straten geduwd en produceren enorm luide lokale muziek. De locals dansen erop los en gooien met kleurpoeder!
We eten hier met zicht op de Taj Mahal ! Het bezoek kostte misschien 75 keer zoveel voor ons dan voor een Indier, het was de moeite waard! Een aanrader...
Morgen richting jaipur...
Nog even een korte beschrijving van hoe we tegen de Indiers aankijken op dit moment : We zijn het eens dat (de meesten) hier gewoon echt minder beschaafd zijn! Boeren is hier normaal, rochelen en spuwen ook... Beleefd wachten in een rij tot het hun beurt is kunnen ze hier ook niet en dat is ongeveer het meest irritante wat er is als er een rij staat van 50 meter...
Voor ons is het dan ook moeilijk om beschaafd te blijven, bijvoorbeeld als mensen blijven en blijven vragen om hun geld te geven. Of om een riksja (taxi tje op drie wielen) te nemen. We proberen dus vriendelijk te blijven, al is dat soms zeeer moeilijk.
saloew
ps : tussen fruitvrijdag, een dag waarop ze dus veel fruit verkochten en het kleurenfestival op zondag in Agra is er nog een dag die Justin even uit het oog was verloren, gisteren is dan ook al zo lang geleden!
Op zaterdag namen we de metro (Dehli's properste en nieuwste, meest optijdste en gezelligste vervoersmiddel, ooh en goedkoop ook) naar Qutub Minar, volgens de plaatselijke informatie de oudste moskee ter wereld. We waren er, zoals overal, een grotere attractie dan het monument zelf en Indiers komen ons in grote getalen vragen of ze bij ons op de foto mogen. Daar doen wij aan mee! We zeggen ook heel lief elke dag een miljoen keer "Hello, from Belgium" en geven handjes aan diegenen die dat wensen.
Voor de lotustempel waren we helaas te laat en die hebben we slechts van de buitenkant kunnen bekijken.
maandag 11 oktober 2010
dirty south of Goa
Goedendag,
ons goaans einde nadert en dus volgt een relaas van onze tijd hier. In het zuiden van Goa is het minder commercieel dan in het noorden, al is dat allemaal relatief op dit moment. Nu zijn er over het algemeen weinig tot geen toeristen.
Omdat de couchsurfers hier dunbezaaid zijn, verblijven we opnieuw in een guesthouse. Gedurende de dag gaan we rijden op de moto; we gaan omhoog we gaan omlaag, we rijden vlug, we rijden traag, we rijden samen op de mooohoootoo. Met Gust-Sim op de 'bitchspot', de plaats voor het meisje achterop bij haar vriendje op de scooter.
Een eerste rit bracht ons naar Agonda beach, een heel mooi en stil strand zonder toeristen. In de juiste periode zouden er hier eileggende schildpadden te spotten zijn, maar wij hebben enkel mooie schelpjes geraapt.
Gisteren brachten we een bezoek aan een kleine zoo in een 'wildlife sanctuary' ergens in het binnenland van Goa. Op de terugweg waren we gezellig aan het cruisen en zwaaien naar verbaasde indiers die het geweldig vinden blanke mensen tegen te komen en dit merkbaar maken door enthousiast naar ons te wuiven. We waren dus te druk bezig om onze helm op te zetten op de snelweg.
Nu is er eigenlijk geen verschil tussen een doodnormale weg en de snelweg. Ook op de snelweg lopen koeien en honden en zijn er putten en verkeersdrempels . En toch werden we tegengehouden door de lokale politie (onze vriend).
Volgende conversatie volgde :
'Waar is jullie helm? Geen helm is 500 roepies (bijna 10 euro)'
'500 roepies??!!! Dat is onmogelijk! Wij hadden echt niet gezien dat dit een snelweg was, we zullen onze helm opzetten'
'Allee het is jullie eerste keer hier zeker? Okee dan, geef me 100 roepies en zet u helm op!'
We hebben dus officieel voor de eerste keer een politieman omgekocht en afgedingd op een boete.
We hebben een engelse vriend die alleen reist en waarmee we vandaag naar het strand zijn gegaan. Zijn grootouders zijn van India, dus hij lijkt erg Indisch en iedereen spreekt hem aan in Hindi. De redders op het strand fluiten hem terug, omdat Indiers over het algemeen niet kunnen zwemmen en ze ervoor moeten zorgen dat de stakkers niet verdrinken. Twee avonden op rij hebben we geprobeerd om een goed feestje te vinden, want Goa staat bekend om zijn bruisende nachtleven. Twee avonden op rij zijn we geeindigd met het spelen van gezelschapspelen in een bar tot ze het licht uitdeden om twee uur. We hebben vier-op-een-rij en jenga gespeeld en we hebben gepoold en geschaakt.
Morgenmiddag nemen we de trein richting Dehli, waar we woensdagavond zullen aankomen. Daar wacht een nieuwe couchsurfer op ons! Joepie
See You Soon
woensdag 6 oktober 2010
blijf uit uw ogen
hey fa!
We vervolgen ons verhaal waar we het twee dagen geleden zijn gestopt. Maandag hebben we de nachttrein genomen van Mumbai naar Goa (een zuidelijkere provincie aan de zee). De loketmeneer verkocht ons een treinkaartje voor een rit van twaalf uur voor de belachelijk lage prijs van vijf euro. Alles wat volgde was dan ook in overeenstemming met dit koopje. We kwamen er namelijk pas later achter dat er een 'foreigners' loket was, waar men de toeristen helpt om hun tickets te boeken, we kwamen er dan ook pas later achter dat we een standaardbillet hadden gekocht. En standaard is in India echt heel erg standaard. En omdat we met te veel standaardmensen voor te weinig standaardplaatsen waren eindigden we tussen de coupés en de wc's samen met een hoopje anderen.
We kregen wel krantenpapier om op te zitten, want de grond was nogal vuil, om het zacht uit te drukken. Alles ging zeer oké en we slaagden er zelfs bijna in te slapen, was het niet dat een paar stations verder een verdacht persoon de trein betrad. Hij had het vooral op Gust-Sim gemunt en maakte grapjes met hem in het Hindi. We vroegen ons allebei af (in de woorden van ons mama) : "zijde gij zat, zijde gij stoned of zijde gij gewoon zot?" We gokken trouwens het laatste.
De trein vorderde langzaam met open deuren en de gekke meneer in het wc-gangpad, tot woede van enkele obese vrouwen in traditionele klederdracht. De arme man kropte alles op. Tot het moment dat er een jongen iets verkeerds zei. Tot onze verbazing ontstond een gevecht, maar dit was erg snel opgelost en alles was weer pais en vree. Slapen deden we echter pas nadat enkelen afgestapt waren en ons hun slaapplaatsen hadden aangeboden. We zijn tot het besluit gekomen dat we voor de rit naar Dehli geen standaardticket meer zullen boeken. Overblijfsel aan deze gezellige rit zijn twee prachtig ontstoken ogen, waar Lotte moet uitblijven.
Op het moment zijn we dus in Goa. We verblijven in een guesthouse waar we 800 roepies betalen per nacht, maar we hebben zelfs een zwembad! 800 roepies is trouwens ongeveer 13 euro. Vandaag hebben we de noordkust verkend in "local style". Men huurt een brommer voor 200 roepies. Minder "local style" was Gust-Sim's simsalabimtrucje tegen de muur. Daarna heeft hij niet meer gereden uit veiligheidsredenen.
We trokken langs het strand; een heilige, beschilderde olifant; veel heilige koeien en minder heilige honden.
Morgen gaan we naar het zuidelijke deel van Goa, met naar het schijnt mooiere stranden en vriendelijkere mensen (zei de vriendelijkste mens ooit, yes you Sylvester)
ciao bellos
We vervolgen ons verhaal waar we het twee dagen geleden zijn gestopt. Maandag hebben we de nachttrein genomen van Mumbai naar Goa (een zuidelijkere provincie aan de zee). De loketmeneer verkocht ons een treinkaartje voor een rit van twaalf uur voor de belachelijk lage prijs van vijf euro. Alles wat volgde was dan ook in overeenstemming met dit koopje. We kwamen er namelijk pas later achter dat er een 'foreigners' loket was, waar men de toeristen helpt om hun tickets te boeken, we kwamen er dan ook pas later achter dat we een standaardbillet hadden gekocht. En standaard is in India echt heel erg standaard. En omdat we met te veel standaardmensen voor te weinig standaardplaatsen waren eindigden we tussen de coupés en de wc's samen met een hoopje anderen.
We kregen wel krantenpapier om op te zitten, want de grond was nogal vuil, om het zacht uit te drukken. Alles ging zeer oké en we slaagden er zelfs bijna in te slapen, was het niet dat een paar stations verder een verdacht persoon de trein betrad. Hij had het vooral op Gust-Sim gemunt en maakte grapjes met hem in het Hindi. We vroegen ons allebei af (in de woorden van ons mama) : "zijde gij zat, zijde gij stoned of zijde gij gewoon zot?" We gokken trouwens het laatste.
De trein vorderde langzaam met open deuren en de gekke meneer in het wc-gangpad, tot woede van enkele obese vrouwen in traditionele klederdracht. De arme man kropte alles op. Tot het moment dat er een jongen iets verkeerds zei. Tot onze verbazing ontstond een gevecht, maar dit was erg snel opgelost en alles was weer pais en vree. Slapen deden we echter pas nadat enkelen afgestapt waren en ons hun slaapplaatsen hadden aangeboden. We zijn tot het besluit gekomen dat we voor de rit naar Dehli geen standaardticket meer zullen boeken. Overblijfsel aan deze gezellige rit zijn twee prachtig ontstoken ogen, waar Lotte moet uitblijven.
Op het moment zijn we dus in Goa. We verblijven in een guesthouse waar we 800 roepies betalen per nacht, maar we hebben zelfs een zwembad! 800 roepies is trouwens ongeveer 13 euro. Vandaag hebben we de noordkust verkend in "local style". Men huurt een brommer voor 200 roepies. Minder "local style" was Gust-Sim's simsalabimtrucje tegen de muur. Daarna heeft hij niet meer gereden uit veiligheidsredenen.
We trokken langs het strand; een heilige, beschilderde olifant; veel heilige koeien en minder heilige honden.
Morgen gaan we naar het zuidelijke deel van Goa, met naar het schijnt mooiere stranden en vriendelijkere mensen (zei de vriendelijkste mens ooit, yes you Sylvester)
ciao bellos
maandag 4 oktober 2010
tere mast mast do nain
Welkom terug,
We melden met trots onze eerste indische jobaanbieding! Gisteren waren we namelijk uitgenodigd op een verjaardagsfeest van een Bollywood-acteur, die vroeger nog een flat had gedeeld met onze gastheer. De andere gasten waren acteurs, producers en fashiondesigners. Een indisch verjaardagsfeest begint met het voederen van de gasten door ze een stuk taart voor hun mond te houden, waarvan zij een hap nemen. Daarna gaat men over tot het bestellen van... alles. Ijsblokjes, drinken en eten wordt allemaal aan de deur gebracht. Als men genoeg wisky met water en bruiswater heeft gedronken start men met dansen. Bollywood natuurlijk, heel af en toe afgewisseld met Enrique Iglesias.
De locals waren behoorlijk onder de indruk dat Gust-Sim 'the moves' kende, danku Benny Lava! Pas daarna wordt er gegeten, lekker pikant. Jummie
Luister en kijk naar DE hit van het moment getiteld (vertaald uit het Hindi) : 'Je hebt veel te mooie ogen'
http://www.youtube.com/watch?v=QeknlUysC4k
Nu gaan we Mumbai achter ons laten, misschien komen we nog terug de dertiende oktober voor ons televisiedebuut... wie weet. Onze trein naar Goa vertrekt om 11 uur 's avonds en we kruisen onze vingers dat het niet te warm zal zijn, want we hebben geen zweet meer over.
dag vrienden van de blog
ps : we hebben nog niet gevonden hoe we veel foto's op de blog kunnen zetten, dus staan ze tijdelijk op facebook, maar er wordt aan gewerkt
zaterdag 2 oktober 2010
sweat baby sweat
Hej lieve kinders,
We willen vlug laten weten dat we goed zijn aangekomen, nu we nog net niet zijn weggesmolten. Het is hier erg erg erg warm. Het is hier erg erg erg druk. Ze zijn hier gek!
Op het moment bevinden we ons in ons eerste gastverblijf. Een appartementje met bijna geen meubels en een put in de grond/wc. Maar hip hoera wel leuk.
Taxiritten zijn als in de film. We hadden er 1 met 'gewone standaardairco', wat er op neer kwam dat we met de ramen open reden.
Nu zullen we socializen met de lokale indier (geen trema's op dit toetsenbord). Jullie krijgen zeer binnnenkort meer informatie.
doei doei doei
We willen vlug laten weten dat we goed zijn aangekomen, nu we nog net niet zijn weggesmolten. Het is hier erg erg erg warm. Het is hier erg erg erg druk. Ze zijn hier gek!
Op het moment bevinden we ons in ons eerste gastverblijf. Een appartementje met bijna geen meubels en een put in de grond/wc. Maar hip hoera wel leuk.
Taxiritten zijn als in de film. We hadden er 1 met 'gewone standaardairco', wat er op neer kwam dat we met de ramen open reden.
Nu zullen we socializen met de lokale indier (geen trema's op dit toetsenbord). Jullie krijgen zeer binnnenkort meer informatie.
doei doei doei
Abonneren op:
Posts (Atom)