Jodelen in de vallei !

jodeliedodaa !

Om jullie up to date te houden, volgt wat volgt!
Onze laatste avond in Goa hebben we toch nog een plaatselijke disco kunnen bedansen! Gelukkig waren we niet alleen daar... onze Engelse vriend Bepin was er natuurlijk ook, en voor de rest zat het kot matig gevuld met gekken (zoals gezinnen die hun kleine kinderen maar meenemen naar de disco).
Toen we de trein naar Delhi namen hadden we maar 1 missie voor de 14de : de slotshow van de commonwealth-games live meemaken! Omdat we deze missie deelden met Mike Sam Rogers, die we op de trein leerden kennen, probeerden we een ticket vast te krijgen. Na een halve dag rond het stadium te wandelen is het wel zeer duidelijk dat alles uitverkocht is, en dat we met geen enkele uitvlucht binnen geraken! We kijken de show dan maar op tv bij onze couch-host. (Mike Sam hebben we hier gelukkig al af kunnen schudden...)
Delhi is opvallend proper, er zijn geen bedelaars en geen koeien op de straat... dank u Commonwealthgames !Vrijdag en donderdag proberen we Delhi. Na de eerste dag blijkt dat wij niet echt goede toeristen zijn, want we hebben op een dag exact 1 monument volledig gezien... Het rode fort gaan we niet binnen, want die gekke indiers vragen ons een 25 keer hogere inkomprijs dan de locals! Voor 1 westerling kunnen er dus 25 Indiers het monument bezoeken! Daar doen wij niet aan mee !
Vrijdag doen we nog een toertje door Delhi en sluiten onze dag af met een festival voor het rode fort. Het blijkt fruitvrijdag te zijn en dus is er veel fruit te koop...
We nemen de trein naar Agra om zeven uur 's morgens en dus moeten we om VIJF uur opstaan om in de riksja naar het station te rijden. Na drie uur kunnen we van een ander festival genieten! Een hindoe-festival, het festival van de kleur... mobiel gemaakte boxen worden over de straten geduwd en produceren enorm luide lokale muziek. De locals dansen erop los en gooien met kleurpoeder!
We eten hier met zicht op de Taj Mahal ! Het bezoek kostte misschien 75 keer zoveel voor ons dan voor een Indier, het was de moeite waard! Een aanrader...
Morgen richting jaipur...

Nog even een korte beschrijving van hoe we tegen de Indiers aankijken op dit moment : We zijn het eens dat (de meesten) hier gewoon echt minder beschaafd zijn! Boeren is hier normaal, rochelen en spuwen ook... Beleefd wachten in een rij tot het hun beurt is kunnen ze hier ook niet en dat is ongeveer het meest irritante wat er is als er een rij staat van 50 meter...
Voor ons is het dan ook moeilijk om beschaafd te blijven, bijvoorbeeld als mensen blijven en blijven vragen om hun geld te geven. Of om een riksja (taxi tje op drie wielen) te nemen. We proberen dus vriendelijk te blijven, al is dat soms zeeer moeilijk.

saloew

ps : tussen fruitvrijdag, een dag waarop ze dus veel fruit verkochten en het kleurenfestival op zondag in Agra is er nog een dag die Justin even uit het oog was verloren, gisteren is dan ook al zo lang geleden!
Op zaterdag namen we de metro (Dehli's properste en nieuwste, meest optijdste en gezelligste vervoersmiddel, ooh en goedkoop ook) naar Qutub Minar, volgens de plaatselijke informatie de oudste moskee ter wereld. We waren er, zoals overal, een grotere attractie dan het monument zelf en Indiers komen ons in grote getalen vragen of ze bij ons op de foto mogen. Daar doen wij aan mee! We zeggen ook heel lief elke dag een miljoen keer "Hello, from Belgium" en geven handjes aan diegenen die dat wensen.
Voor de lotustempel waren we helaas te laat en die hebben we slechts van de buitenkant kunnen bekijken.