Gegroet!
Onze busreis richting Lima stopte vier uur voordat we in Lima waren, want er was een betoging van de katoenkweekers een uurtje verder. Zoals ik in een vroeger bericht al zei, zijn er maar twee wegen die ons naar het noorden konden brengen en op een van die wegen was een brug ingestort. Nu was er op de andere een manifestatie waarbij ze de ramen van de bussen insloegen en de benzinetanken in brand staken. Daarom zaten we voor enkele uurtjes vast in Ica, daarna konden we onze reis verderzetten en traden we een nieuw avontuur binnen : Lima!
Éen dagje gingen we in Lima blijven, en die dag zal ons ons hele leven bijblijven... Op de Plaza de Armas moesten we voor een student doen alsof we een koppel waren en een enquête invullen. Daar kregen we tot onze verbazing ook nog een klein kado voor... De volgende keer dat we ons op datzelfde plein begaven werden we aangesproken door twee studenten die in het oerwoud van Peru opgroeiden. Daarom konden ze vanalle speciale dingen, zoals sexpercentages in uw handen lezen... Lotte had op de schaal van 1 tot 10 een mooie 8, en ik een 8.4. Dat wou zeggen dat wij warme mensen zijn, niet zoals de meeste gringo's, die normaal zeer laag scoren.
Na een uurtje te hebben gepraat met deze twee jongens, werden we door een speciale Boliviaanse kerel een bar binnengeleid waar hij straks met zen vrienden zou gaan optreden. om te drinken moesten we zeker de plaatselijke Pisco Sour drinken... Goed dachten wij, want dat is ook de plaatselijke drank in Chili en dat beviel ons daar wel. We schrokken wel wanneer het barmeisje met glazen Pisco van een liter afkwam, per persoon! Maar geen gezever, we maakten heel wat plezier met die gekke Bolivianen totdat de barmadam ons de rekening kwam brengen. Wij moesten voor meneer de Boliviaan ook betalen, want hij had ons tenslote binnengebracht... Mooi niet dachten wij! Oke we moesten dan wel 20 euro elk betalen, maar we hadden wel elk een liter gekregen.
Redelijk beschonken verlieten we de bar en trokken op ons gemak richting busstation. Toen we onze Spiderman-skills waren aan het showen op straat botsten we tegen John. John wou met Lotte trouwen, en ik mocht trouwen met z'n 4 zussen. Ja, John was speciaal en we probeerden hem af te schudden... Zo dansten we op de heerlijke muziek in de supermarkt en liepen we weg van hem in het shopping center. Toch vond hij ons op de één of andere miraculeuze wijze steeds weer!
Toen we dan bijna aan het busstation waren sloegen we nog een praatje met de politie, want 'wat was dat voor een kruispunt?'. Na ons gesprek vroegen ze ons e-mail adres en wouden ons dan een politiebegeleiding geven naar het busstation, maar dat vonden wij dan weer niet echt nodig.
Nooit sliepen we zo goed op een bus, en de volgende morgen kwamen we aan in Trujillo. We hadden terug zin in zee zon en strand en dus trokken we naar Huanchaco. De perfecte plaats om e surfen en om vriendjes te worden met surfleraars. Deze twee bezigheden deelden we dan ook en dus ging ik surfen en werd Lotte vriendje met mijn surfleraar.
Ook Chan Chan ligt in Huanchaco, het is een stad volledig gemaakt uit modder van enkele honderden jaren geleden.
Na verschillende dagen trokken we weer een stapje dichter naar Ecuador en nu bevinden we ons in Chiclayo.
Voila,volledig op de hoogte...
Onze busreis richting Lima stopte vier uur voordat we in Lima waren, want er was een betoging van de katoenkweekers een uurtje verder. Zoals ik in een vroeger bericht al zei, zijn er maar twee wegen die ons naar het noorden konden brengen en op een van die wegen was een brug ingestort. Nu was er op de andere een manifestatie waarbij ze de ramen van de bussen insloegen en de benzinetanken in brand staken. Daarom zaten we voor enkele uurtjes vast in Ica, daarna konden we onze reis verderzetten en traden we een nieuw avontuur binnen : Lima!
Éen dagje gingen we in Lima blijven, en die dag zal ons ons hele leven bijblijven... Op de Plaza de Armas moesten we voor een student doen alsof we een koppel waren en een enquête invullen. Daar kregen we tot onze verbazing ook nog een klein kado voor... De volgende keer dat we ons op datzelfde plein begaven werden we aangesproken door twee studenten die in het oerwoud van Peru opgroeiden. Daarom konden ze vanalle speciale dingen, zoals sexpercentages in uw handen lezen... Lotte had op de schaal van 1 tot 10 een mooie 8, en ik een 8.4. Dat wou zeggen dat wij warme mensen zijn, niet zoals de meeste gringo's, die normaal zeer laag scoren.
Na een uurtje te hebben gepraat met deze twee jongens, werden we door een speciale Boliviaanse kerel een bar binnengeleid waar hij straks met zen vrienden zou gaan optreden. om te drinken moesten we zeker de plaatselijke Pisco Sour drinken... Goed dachten wij, want dat is ook de plaatselijke drank in Chili en dat beviel ons daar wel. We schrokken wel wanneer het barmeisje met glazen Pisco van een liter afkwam, per persoon! Maar geen gezever, we maakten heel wat plezier met die gekke Bolivianen totdat de barmadam ons de rekening kwam brengen. Wij moesten voor meneer de Boliviaan ook betalen, want hij had ons tenslote binnengebracht... Mooi niet dachten wij! Oke we moesten dan wel 20 euro elk betalen, maar we hadden wel elk een liter gekregen.
Redelijk beschonken verlieten we de bar en trokken op ons gemak richting busstation. Toen we onze Spiderman-skills waren aan het showen op straat botsten we tegen John. John wou met Lotte trouwen, en ik mocht trouwen met z'n 4 zussen. Ja, John was speciaal en we probeerden hem af te schudden... Zo dansten we op de heerlijke muziek in de supermarkt en liepen we weg van hem in het shopping center. Toch vond hij ons op de één of andere miraculeuze wijze steeds weer!
Toen we dan bijna aan het busstation waren sloegen we nog een praatje met de politie, want 'wat was dat voor een kruispunt?'. Na ons gesprek vroegen ze ons e-mail adres en wouden ons dan een politiebegeleiding geven naar het busstation, maar dat vonden wij dan weer niet echt nodig.
Nooit sliepen we zo goed op een bus, en de volgende morgen kwamen we aan in Trujillo. We hadden terug zin in zee zon en strand en dus trokken we naar Huanchaco. De perfecte plaats om e surfen en om vriendjes te worden met surfleraars. Deze twee bezigheden deelden we dan ook en dus ging ik surfen en werd Lotte vriendje met mijn surfleraar.
Ook Chan Chan ligt in Huanchaco, het is een stad volledig gemaakt uit modder van enkele honderden jaren geleden.
Na verschillende dagen trokken we weer een stapje dichter naar Ecuador en nu bevinden we ons in Chiclayo.
Voila,volledig op de hoogte...
