hou u kop belgische fuckers

Gust-Sim heeft zich nogal eens vier dagen duikend laten gaan en naar eigen zeggen veel visjes gezien! ZELFS een die meneer Claude nog nooit van zijn duikcarriere had gezien he! Een dikke proficiat en een certificaat later vervolgen we onze weg naar de andere kust van Thailand, het -zo veronderstellen we- goede weer achterna.
De nachtboot bracht ons van Ko Tao naar het vaste land en de slaapplaatsen waren op z'n zachtst gezegd nogal aan de smalle kant. We propten ons alle 71 op de tweede verdieping en vaarden (of voeren) een gezellige nacht tegemoet.
Vervolgens werden we naar de bus gebracht, waarin de temperaturen ons naar goede gewoonte eerder aan Belgie deden denken dan aan Thailand. Toen we eindelijk in Krabi arriveerden werden we begroet door de eerste, maar zeker niet de laatste regenbui.
Desondanks hebben we veel mooie schelpjes kunnen rapen en over het mooie strand kunnen wandelen. We hebben hier warempel BVN, weliswaar met storing, vandaar Gust-Sim's ietwat groffe uitspraak dat de Belgische fuckers hun kop moesten houden.
Morgen trekken we naar Koh Phi Phi, naar het schijnt een van de mooiste eilanden van Thailand, zelfs nadat het zwaar is getroffen door de tsunami. Daarvan zijn de resten hier trouwens ook nog te zien aan leegstaande huizen of waarschuwingsborden met de dichtsbijzijnde vluchtwegen.
Binnen een paar dagen kunnen we zelf oordelen over de schoonheid van pipi.
Tot dan
ciao ciao

same same

Hejho,

21 november 2010, Koh Pagh-Nan, Thailand, Full Moon-party. Al een oneindigheid lang vieren de Thai als het volle maan is, al 25 jaar lang stromen toeristen massaal toe voor de grote strandfuif, die op hetzelfde tijdstip elke maand wordt georganiseerd. Bij dit gebeuren horen bodypaint en buckets. De bodypaint koopt men op straat in kleine potjes en is verkrijgbaar in alle fluokleuren. De buckets koopt men eveneens op straat en bestaan uit een emmertje met daarin de sterke drank die men uitkiest, gemixt met frisdrank en redbull. Kost ruwweg 2 euro en half.

Voor we naar het strand gingen, maar reeds voorzien van de nodige kunstige versieringen, gingen we eerst nog een hapje eten bij het restaurantje dat stilaan onze vaste stek was geworden. Thai Food, Cheap Cheap! Die avond werden we goede vrienden met de restaurantvrouwen en werden we uitgenodigd om bloemstukjes in de zee te gaan droppen. Dat geeft naar het schijnt goed geluk bij volle maan. Zo gezegd, zo gedaan en nadat we de bloemstukjes voorzien hadden van wat haar en nagels waren ze helemaal klaar.

We daalden (nu nog kleurrijker versierd) af naar het strand en lieten daar onze brandende bloemstukken te water. Nu kon niets meer fout gaan!

We vertrokken naar het feeststrand en hadden daar alle geluk van de wereld, toch weinig ongeluk. Gust-Sims outfit viel trouwens erg in de smaak bij zowel lokale als minder lokale bevolking. Check de facebookfoto's voor verdere verduidelijking.

Ondertussen zijn we naar Koh Tao vertrokken, een eiland 45 kilometer boven Koh Pagh-Nan. Heeft niet dezelfde uitgaanscultuur als Koh Pagh-Nan, maar is vooral gekend als duik-en snorkelparadijs. Wat dus exact is waarom we hier zijn!

Voor de oma : een kaartje van Zuid-Oostazië is bijgevoegd met in het rood wat we reeds gedaan hebben en het groen waar we nog naartoe gaan.

de groeten jongelui!

druppels

Haa vrienden,

sinds ons laatste schrijven is er in de weersomstandigheden slechts weinig veranderd. Het regent constant, wat een groot deel van de aantrekkelijkheid van de prachtige stranden afdoet.

We hebben nog niet veel dagactie ondernomen en onze net aangeschafte snorkelspullen liggen er zielig en ongebruikt bij.

Als we dan toch één keer de kans krijgen - bij minieme zonnestralen - om de zee in te duiken, blijkt die niet Gust-Sims beste vriend. Het arme schaap loopt nu rond met een oorontsteking.

Dat leek ons de perfecte kans om de Thaise gezondheidszorg uit te testen! Aangekomen bij de dokter werd duidelijk dat Gust-Sim ten dove opgeschreven was. De dokter keek hem bezorgd in de ogen en verklapte hem de enige oplossing voor zijn zeer ernstig probleem. Hij haalde er even de manager bij om het hem uit te leggen. Zij zagen een opname in hun hospitaal noodzakelijk waar hij zes keer acht uur aan een antibiotica-infuus zou liggen. Gedurende die 48 uur moest hij zich geen enkele zorgen maken over de financiën, zijn verzekering zou wel betalen. Gust-Sim weigerde (waarom?!) beleefd.

Het was de eerste, maar niet de laatste keer. Onze nieuwe bungalow heeft namelijk een rots uit de vloer steken op een niet al te strategische plaats. Waar ik -nogal dom en lomp moet ik toegeven- hard tegenstootte met mijn klein teentje. Nogal bloederig. Daarom bracht ik een eerste-hulp bezoekje op het strand. De lieve homodokter vertelde me na afloop dat dat dan 300 baht was. Ik moest hem teleurstellen, want Gust-Sim loopt rond met het geld. 200 bath? Dat was dan zijn laatste bod. Maar ik had dus echt geen geld bij, geen 300 en ook geen discount 200. Ik mocht het vandaag gaan betalen zei hij. Dommerik!

Zo jullie hebben weer iets bijgeleerd : oorontsteking? Op naar Thailand!

We verwachten jullie alvast

Flood

Beminde gelovigen,

Het regent hier, in Thailand, op het eiland waar we momenteel voor een kleine week verblijven. We hoorden het slechte nieuws reeds op de metro van Kuala Lumpur naar het busstation, waar we de bus zouden nemen net over de Thaise grens.

Hat Yai is een Thais grensstadje waar alle busverkeer van Maleisië aankomt. Net een week voordat we er waren, stond het water er tot halverwege de ruiten. Naar het schijnt hadden ze net de zwaarste overstromingen meegemaakt in tien jaar en de bewijzen van de ravage die deze had aangericht waren nog overal in de stad te aanschouwen. Maar de meeste winkels waren al terug open en de opruimwerken waren al merkwaardig ver gevorderd. De Monsoon eindigt normaal rond het einde van oktober, maar dit jaar is het nog steeds erg wisselvallig en vallen er regelmatig hevige buien, zoals ook op het moment. Eveneens een week geleden was dit eiland gesloten en kon dus niet bereikt worden met de ferry.

Maar de toestand is dus verbeterd! Het strand is hier prachtig, paradijselijk. We zijn van plan ons een snorkel te kopen, het snorkelstrand is hier slechts een paar kilometer vandaan. Budgetvriendelijk zoals we zijn kopen we er maar één, kunnen we om de beurt gaan.

Budgetvriendelijke Gust-Sim heeft een groot namaak-iphone dilemma, Thaise namaakIphones kosten namelijk de belachelijk lage prijs van 75 euro. Grote twijfel of we daar een driedaags budget aan kunnen spenderen.

Kom vlug terug om de spannende uitkomst van dit verhaal te weten te komen!

xxxxx

KLmonorail

hallo,

Ons nieuwe thuis de laatste dagen was Kuala Lumpur, hoofdstad van Maleisië. Het is hier allemaal mooi gestructureerd en relatief proper, een groot contrast tot India. De gebouwen zijn om ter hoogst en zo modern mogelijk. Een voorbeeld hiervan zijn de Petronas Twin Towers, die lange tijd de hoogste "Twin Towers" ter wereld waren.

Het grootste deel van de Maleisiers is moslim en de stad staat vol moskees. Onze huidige verblijfplaats is op de derde verdieping van een gebouw net boven een moskee. Maar daarnaast zijn er ook veel Chinezen en Indiërs. Chinatown is het namaakparadijs in Kuala city.

En zwaar afbieden is de boodschap! Een arme man wou een parfum kopen voor 37 euro waar wij vijf euro voor moesten betalen, gelukkig voor hem liet hij het voor wat het was.

Voor de rest is het hier heel warm (36 graden) en heel vochtig, dus na tien minuten buiten zijn we bezweet en doodmoe.

Morgen vertrekken we met de nachtbus naar Thailand, waar we de legendarische (hoewel we er zelf ook nog niet van gehoord hadden) "full moon party" gaan bijwonen. Elke maand bij volle maan stromen toeristen en lokale feestgangers massaal toe naar het eiland Koh Phan Nan om daar op het strand feest te vieren. Konden we niet zomaar aan ons voorbij laten gaan!

Onze twee-maanden visum voor Thailand is op het moment ook gratis. De juiste reden is ons onbekend, maar Thailand is naar het schijnt slecht in het nieuws gekomen. Door de visa gratis te maken willen ze de toeristen nu naar daar lokken. Des te beter!

Thais nieuws blijft niet lang op zich wachten!

dag mooie mensen

Tranen met toeten !!

Beste volgelingen,

Ons veertigdagen-avontuur in India is spijtig genoeg afgelopen... 40 dagen, jawel een heilig getal! Daarom moest ons afscheid precies geviert worden. Onze laatste dag was ook de laatste dag van Diwali, en we mochten samen met onze vrienden de daarbij horende rituelen uitvoeren!
Tegen tien uur 's avonds kwam iedereen samen om te vertrekken naar de rivier. Eerst dronken sommigen zich moed in voor de lange en zware tocht...Wisky-cola was het recept.  Om half elf waren de poppen eindelijk in de jeep's geladen en konden we in de laadbakken kruipen. De tocht door de stad die volgde was er eentje om U tegen te zeggen! Fanfares speelde heel de tijd muziek, opzwepende muziek waar iedereen op danste.
Onze stoet telde maar een pop of zeven. Hoe dichter bij de rivier, hoe meer stoeten.En toen we bij de rivier waren, zagen de straten zwart van het volk! Duizende mensen wilden hun levensgrote poppen in de rivier dumpen...
Ook onze poppen moesten in de rivier, en dus droegen de mannen de (loodzware) pop ernaartoe.
Lotte mocht wegens wilde-mannen-gevaar niet uit de laadbak komen.
Na 500 meter dragen kwamen we eindelijk aan de trap die in de rivier afdaalde. Toen begonnen we rond onze eigen as te draaien, om de woelende massa nog wat woelender te maken neem ik aan... En daarna sprongen die Indiers gewoon mee met die pop in het water!
Ritueel geklaard, tijd om terug te keren! Het feest ging verder in de laadbak, totdat er een andere groep opeens onze jeep aanviel en begon te schreeuwen en te slaan... Wij wisten niet wat er gebeurde, maar naar het schijnt waren dat slechte indiers die nog niet veel blanken hadden gezien en die verwijten waren aan het roepen. Onze vrienden konden dit niet aanhoren en beschermden ons en brachten ons zo snel mogelijk terug naar het hotel. Eind goed al goed!
Ware vriendschapsbanden werden gesmeed die avond ! Maar spijtig genoeg werden deze de volgende morgen verbroken... Met pijn in ons hart vertrokken we naar het vliegveld...
Op naar Kuala Lumpur!
Waar we nu dus zitten...

Moraal van het verhaal : India is voor herhaling vatbaar en Kolkata zal zeker terug worden bezocht om onze vrienden een bezoek te brengen!

De groet uit Maleisie,

Gust-Sim

licht

Hoi,

Ondertussen bereikt ons Indiaas verblijf bijna zijn einde. De laatste dagen brengen we door in Kalkota (vroeger Calcutta), de tweede grootste Indische stad na Mumbai.

Vanaf gisteren, 5 november vieren de Indiers massaal Diwali, het hindoefeest van het licht. Het is een de traditie dat ieder gezin vuurwerk, kaarsen, kerstverlichting of eender wat licht produceert koopt en zijn huis ermee versiert. Of in het geval van het vuurwerk, vanop het dak of uit het raam afschiet. Klinkt nogal gevaarlijk en dat is het ook.

Iedereen koopt ook hopen snoep en koekjes om uit te delen aan vrienden en familie.

De legende wil dat op Diwali Lord Rama terugkeerde uit ballingschap. Even opzoeken wie dat is...

Hij was dus de zoon van een of andere koning en hij is getrouwd met een belangrijke figuur uit het hindoeisme, Sita. Voor meer informatie is er altijd wikipedia. Maar op de dag dat deze man terugkeerde werd hij verwelkomd met een lange rij kaarsen.

Het diwali-feest viert echter ook het overwinnen van de slechte god Naraka door Krishna himself. De boodschap is dus dat het goede altijd overwint en om deze hoop te vernieuwen wordt dit feest zo enthousiast door iedereen gevierd.

Diwali duurt vijf dagen lang en elke dag heeft een andere betekenis, maar die kennen we niet allemaal. Dinsdagmorgen gaan we kijken hoe de poppen, die de slechte god moeten voorstellen in de Ganges worden gesmeten. Daarna nemen we het vliegtuig richting Kuala Lumpur.

Nu gaan we naar de megahit in de bioscoop : Colmaal 3. In het hindi, maar het is al onze tweede cinema-ervaring hier en ze mixen graag Engels met Hindi, zodat we min of meer kunnen volgen. Daarbij blijkt het volgens kenners geen echt hoogstaande en moeilijk te begrijpen onderwerpen te bevatten. Maar hij is wel heel grappig. We zullen eens zien.

kussen

PS trouwens: we hebben de vijfde wordt-niet-in-brand-gestoken personen gevonden : mensen die door een Cobra gebeten zijn, worden ook gewoon in de Ganges geworpen, omdat dat de heilige slang is.

200 kilo

hey fa,

We komen nog eens langs om jullie te onderrichten in de Varanassi-hindoecultuur van het mensen-verbranden. De afzetter met het volgens hem zeer goede karma heeft ons er veel over verteld en in ruil daarvoor hebben we twee kilo hout gekocht voor een oud vrouwtje dat wacht tot ze sterft.
In Varanassi zijn er twee grote plaatsen waar de lijken worden verbrand. Aan de 'Gath' waar wij gingen kijken, werden er 300 mensen per dag verbrand en dat reeds 3500 jaar. Zo lang brandt het 'eeuwige vuur' er al.
In stoeten worden de lijken aangevoerd, gewikkeld in een glanzende doek. Deze kan vier kleuren hebben : wit voor jonge mannen, goud voor oude mannen, oranje voor oude vrouwen en rood voor jonge vrouwen (oud is men vanaf 30 jaar).
De overledenen worden dan naar de brandstapel gebracht, die geplaatst staat volgens kaste. De laagste kaste wordt verbrand aan de oever van de rivier, de Brahmanen op het hoogste gedeelte en de middenkaste ertussenin.
Voor iedere overledene heeft men tweehonderd kilo heilig hout nodig, dat gedurende drie uur brandt. Het vuur wordt onderhouden door de mensen van de laagste kaste. Na deze drie uur zou er van de vrouw enkel het bekken over blijven en van de man enkel de borstkast. Dit was naar het schijnt omdat vrouwen kinderen baren en mannen zwaar werk leveren. Wij vonden dat raar.
Vrouwen waren niet toegelaten bij de ceremonie, omdat ze teveel zouden wenen en zo de ziel van de dode onrustig zouden maken. In het verleden had een vrouw zich op het vuur vanhaar man geworpen en dat willen ze geen twee keer meemaken.
Ten slotte zijn er vijf soorten mensen die niet worden verbrand, maar aan een zware steen in de Ganges worden geworpen. Soms, zo vertelde onze 'gids', kwamen ze bovendrijven en dan legden ze het lichaam op de andere oever, zodat de beesten het konden opeten. Tot de vijf groepen van mensen behoren : kinderen (omdat zij een bloemenziel hebben), zwangere vrouwen (omdat ze een kind dragen), leprozen (omdat de rook besmettelijk zou zijn?! en het water niet?), Heilige mannen (omdat ze geen familie hebben), de vijfde zijn we vergeten of die bestaat niet.

Nu moeten we dringend doorgaan, naar de heilige tempel.
Onthou goed wat we jullie geleerd hebben kinders, en blijf steeds bij de les!

kussen en knuffeltjes

chai

Goodmeurning,

We zijn sinds onze laatste post enkele bus - en treinritten en een 1500 kilometer verder. Omdat het Diwalifestival steeds dichterbij komt en de Indiers weeral vakantie hebben, zaten de treinen vaak volgeboekt en waren we genoodzaakt in verschillende etapes van Jaisalmer naar hier te komen. Zoals jullie kunnen zien op ons ingenieus kaartje is de voorlaatste halte in India Varanassi. Deze stad is gekend als de heilige plaats voor hindoes, waar de overledenen worden verbrand in de Ganges. Op het moment hebben we nog niet zoveel siteseeing gedaan, maar de rivier zagen we al vanaf het dakrestaurant, inclusief opstijgende rookpluimen. We passeerden in onze ricksaw (indische driewieler taxi) ook een drietal stoeten, die met een lijk op weg waren naar de Ganges.

Zodra we meer te vertellen hebben, keren we terug voor meer nieuws. Het is hier trouwens ook iets kouder geworden, rond de 30 graden, ruwweg geschat :).

Doei vrienden