dinsdag 21 december 2010


Haa die volgers,

Long time no see! Sinds ons vorige schrijven zijn we reeds in Bali beland. Maar laat ons even vertellen wat er in tussentijd is gebeurd. Ons moedige jungle-avontuur heeft uiteindelijk minder dan een dag geduurd. In deze beslissing speelden een aantal factoren mee. Ik had, na het zien van een slang van op zijn minst 1.5 meter lang op onze jungletrail, besloten dat ik liever geen nacht doorbracht bij de ratten en de insecten en de slangen van het oerwoud. En mijn teen deed nog pijn. Daarnaast waren de weersvooruitzichten voor de verandering niet echt goed en voorspelden ze regen. En regen kregen we. Maar om ons stoere zelf toch te bewijzen, bewandelden we de langste koordbrug tussen de bomen. Volgens mij was het ook zonder twijfel de hoogste.
Daarom namen we de bus naar Kuala Lumpur en na een nacht doorgebracht te hebben in het guesthouse waar we bij ons vroegere bezoek zo warm waren ontvangen door de bazin, namen we de bus naar Melaka, een stadje aan de kust van Maleisië. We waren van plan daar de ferry te nemen naar het Indonesische eiland Sumatra en met de bus door Indonesië te trekken. Maar de ferry bleek een dure bedoening en Sumatra is een tweeduizend kilometer lang eiland met eigenlijk maar één plaats die we graag wilden bezoeken.
We besloten dus om een vliegtuig te nemen naar Yogyakarta op het eiland Java, zodat we veel tijd uitspaarden. Dat betekende een derde bezoek aan onze favoriete stad Kuala Lumpur, vanwaar we het vliegtuig namen.
Yogyakarta is een aangename stad en deed ons terugdenken aan India. De mensen klampen toeristen aan en bekijken westerlingen alsof ze van een andere planeet komen. Dicht bij Yogyakarta bevindt zich de bekende boeddhistische tempel van Borobudur. Hoewel de tempel zeer indrukwekkend was, bleken de Indonesiërs veel geïnteresseerder in onze aanwezigheid. Wij wilden graag de verschillende handposities van de buddhabeelden aanschouwen, die allemaal een andere betekenis hadden (de positie van de liefde, de positie van het denken, ...). Dat nam twee keer zoveel tijd in beslag doordat we constant omsingeld werden door hordes jongeren die ons om de beurt toeschreeuwden : "mister, miss, foto ,foto!!".
De tempel ligt in de buurt van de niet zo lang geleden uitgebarste vulkaan de Merapati, die volledige dorpen onder de as legde. Ook borobudur lag onder een laagje as en op het moment van ons bezoek waren de bovenste etages gesloten omwille van schoonmaakactiviteiten. Op de terugweg zagen we de bevolking hun huizen bevrijden van de as die zich op sommige plaatsen meer dan een meter had opgehoopt.
Ondertussen hebben we ook Yogyakarta achter ons gelaten en zijn we al aangekomen in Bali, waar we op tien januari onze vlucht nemen naar Australië. Het plan is om hier kerstmis en nieuwjaar door te brengen en daarna of daartussen een bezoek te brengen aan enkele eilanden die ons zijn aangeraden door reizigers.
We waren na een prachtige dag vol zon helemaal optimistisch geworden over het weer hier in Indonesië, maar helaas heeft het de laatste drie dagen constant geregend. De straten staan hier zelfs blank.
Maar we zijn vol goede moed voor beterschap!

de groeten

1 opmerking:

  1. Hier stopt het niet met sneeuwen en daar niet met regenen. Zou er toch iets van aan zijn van die klimaatsverandering? Maar het dooit hier ondertussen. Wellicht stopt het straks weer als de zon ondergaat en het Celsius onder nul zakt: een glad wegdek is verzekerd!
    Rond dat Borobudur is een heel verhaal zeker he. Het heeft eeuwenlang verborgen gelegen onder de jungle. Daarna, na ontdekking ervan, heeft men het leeggeplunderd en nu ligt het weer onder een laagje asse. Wat een monument al niet meemaken.
    Bali moet de moeite zijn .. hoor je sommige mensen zeggen. Ontdek er maar de mooiste plaatsjes.

    BeantwoordenVerwijderen