druppels

Haa vrienden,

sinds ons laatste schrijven is er in de weersomstandigheden slechts weinig veranderd. Het regent constant, wat een groot deel van de aantrekkelijkheid van de prachtige stranden afdoet.

We hebben nog niet veel dagactie ondernomen en onze net aangeschafte snorkelspullen liggen er zielig en ongebruikt bij.

Als we dan toch één keer de kans krijgen - bij minieme zonnestralen - om de zee in te duiken, blijkt die niet Gust-Sims beste vriend. Het arme schaap loopt nu rond met een oorontsteking.

Dat leek ons de perfecte kans om de Thaise gezondheidszorg uit te testen! Aangekomen bij de dokter werd duidelijk dat Gust-Sim ten dove opgeschreven was. De dokter keek hem bezorgd in de ogen en verklapte hem de enige oplossing voor zijn zeer ernstig probleem. Hij haalde er even de manager bij om het hem uit te leggen. Zij zagen een opname in hun hospitaal noodzakelijk waar hij zes keer acht uur aan een antibiotica-infuus zou liggen. Gedurende die 48 uur moest hij zich geen enkele zorgen maken over de financiën, zijn verzekering zou wel betalen. Gust-Sim weigerde (waarom?!) beleefd.

Het was de eerste, maar niet de laatste keer. Onze nieuwe bungalow heeft namelijk een rots uit de vloer steken op een niet al te strategische plaats. Waar ik -nogal dom en lomp moet ik toegeven- hard tegenstootte met mijn klein teentje. Nogal bloederig. Daarom bracht ik een eerste-hulp bezoekje op het strand. De lieve homodokter vertelde me na afloop dat dat dan 300 baht was. Ik moest hem teleurstellen, want Gust-Sim loopt rond met het geld. 200 bath? Dat was dan zijn laatste bod. Maar ik had dus echt geen geld bij, geen 300 en ook geen discount 200. Ik mocht het vandaag gaan betalen zei hij. Dommerik!

Zo jullie hebben weer iets bijgeleerd : oorontsteking? Op naar Thailand!

We verwachten jullie alvast